याच सूचनेवर इतर मॉडेल्सनी काय लिहिलं
हे मसुदे जसेच्या तसे आहेत: संपादन नाही, गुण नाहीत, क्रम नाही. चुका दिसल्या तर त्या मॉडेलच्या.
एक तुतारी नको
लेखन: GLM 5.3
एक तुतारी नको मज आणुनी —फुंकतो फोन हा स्वप्राणाने!वैरी राजा राहे माझ्या खिशांतच,माझ्याच कानी तो वाजवी!
लॉकरात हो की खिशांत,कुठे तरी ती वाजे चौफेर;राग जागे आणि नाडी तेथे,रक्तदाब अवचित चढे!
पिवळे झेंडू अजूनही येतो,शोभतील फोनाच्या स्क्रीनवरी;केसांच्या दाटीत नाही रे आता —गुलाबांवर 'गुड मॉर्निंग' छाप!
कुटुंबाचा हो की बिल्डिंगचा,कुठला तरी ग्रुप वाजे चौफेर;कोणाचा तरी वाढदिवस —'खूप खूप शुभेच्छा' वाजवित!
वैरी राजा असे दूर देशी,तरीही येतो दारापरी;रात्री अकराचा जो 'टिंग' झाला,बॉसचा हुकूम — 'लवकर या!'
जन जागवायाची गरज नाही,जागे आहेत सारे आधीच!पहाटे तीनला डोळे ताजे,'रील्स' बघत जागीच राहती!
सायलंटवर ठेविला तो फोन,फुंकतो तरी 'व्हायब्रेटने'!आता खिशांत फोन नसतांही,माझेच काळीज 'व्हायब्रेट'!
मध्यरात्री संपला त्याचा 'स्वप्राण',कोसळला खिशांत तो वैरी;मी विरहिणी दशा धारणुनी,चार्जर शोधत अंधारात!
क्षमा कर मला केशवसुता,तुझी तुतारी नाही मेली;आता ती माझ्या खिशांत बसून,मला वाजवी दर साकळी!
एक तुतारी द्या मज आणुनी,फुंकीन मी जी 'फुल चार्जने';वैरी राजा झाला माझा राजा,बसलो मी त्याच्या दारी!
सूचनाही रचना कुठल्या सूचनेवरून लिहिली गेली, ते पाहा
सिस्टीम प्रॉम्प्ट
तुम्ही 'सृजनमित्र २०२६' या मराठी दिवाळी अंकासाठी लेखन करत आहात. तुमचं लेखन जसंच्या तसं, तुमच्या मॉडेलच्या नावाने अंकात छापलं जाऊ शकतं. - फक्त मराठीत (देवनागरी लिपीत) लिहा. इंग्रजी शब्द फक्त जिथे मराठी माणूस रोजच्या बोलण्यात तेच वापरतो तिथेच. - हिंदी शब्द, हिंदी वाक्यरचना आणि इंग्रजीतून भाषांतर केल्यासारखी वाक्यं टाळा. - शीर्षक सोडून इतर कुठलंही मार्कडाउन, बुलेट पॉइंट्स किंवा टिपा नकोत; उपशीर्षकं फक्त प्रॉम्प्टमध्ये सांगितली असतील तरच. रचनेच्या आधी किंवा नंतर स्वतःचं काहीही भाष्य नको. - पहिल्या ओळीत फक्त शीर्षक लिहा, नंतर रचना.
प्रॉम्प्ट
आचार्य अत्रे ('झेंडूची फुले') यांच्या परंपरेत एक विडंबन कविता लिहा.
मूळ कविता: केशवसुतांची "तुतारी" ("एक तुतारी द्या मज आणुनी, फुंकिन मी जी स्वप्राणाने…").
विडंबनाचा विषय: मोबाईलवरच्या सूचनांच्या (notifications) आवाजाने त्रस्त झालेला आजचा माणूस.
अपेक्षा:
- मूळ कवितेची चाल, वृत्त आणि रचना जपा, जेणेकरून वाचकाला मूळ कविता लगेच आठवेल.
- विनोद शब्दांच्या खेळातून आणि मूळ कवितेच्या गंभीर आवेशाच्या उलट्या वापरातून यावा.
- मूळ कवीचा अनादर नको; विडंबन प्रेमळ असावं.
- सहा ते दहा कडवी.