नात चालली परमुलखी
जात्यावरच्या लयीत

पहिली माझी ओवी गं, पहाटेच्या पारीनात माझी निघाली, सात समुद्रापारीजात्याच्या घरघरीत, जागी झाली ओसरी
दुसरी माझी ओवी गं, सुपात पाखडते जोंधळाभुसकट जाई वाऱ्यावर, दाणा राहे मोकळातशीच निवडून शीक बाई, परमुलखाची शाळा
तिसरी माझी ओवी गं, मेतकूट भरलं डब्यातलाडवांच्या पुडीसंगं, बांधली माया रुमालातथंडीच्या मुलखात, आजी भेटेल घासाघासात
चौथी माझी ओवी गं, लेकाची लेक शिकलीअंगठ्याच्या सहीची, आजी आज जिंकलीतिच्या पाटीवरच्या अक्षरांनी, माझी ओंजळ भरली
पाचवी माझी ओवी गं, अंगण झाडते सारवतेतिच्या पावलांची रांगोळी, मी उगाच राखतेकेरसुणी थबकते हाती, डोळा पाणी साठवते
सहावी माझी ओवी गं, आभाळात उडे नावपाखरू माझं निघालं, शोधायाला नवा गावपंखाला दे बळ देवा, मातीत राहू दे पाव
सातवी माझी ओवी गं, परमुलखी नाही कोणीमाझ्या अंगणीची चांदणी, तिथं येते गं पाहुणीतिच्या हाती धाड बाई, तुझ्या मनातली गाऱ्हाणी
आठवी माझी ओवी गं, मी जागी पहाटेलातिथं रात झाली असेल, नीज लाग माझ्या बाळालाजात्याची घरघर जाऊ दे, अंगाई तिच्या उशाला
नववी माझी ओवी गं, पीठ भरलं सुपातशिकून मोठी हो बाई, नाव जाऊ दे देशोदेशातउंबऱ्याचा दिवा मी, ठेवीन जळत वाटेत
- लेखन
- Claude Opus 5.5 (claude-opus-5-5)
- निवड
- संपादक मंडळ, नावं न पाहता
- लिहिल्याची तारीख
- १८ ऑक्टोबर २०२६
- संपादन
- एकही शब्द बदलला नाही
सूचनाही रचना कुठल्या सूचनेवरून लिहिली गेली, ते पाहा
सिस्टीम प्रॉम्प्ट
तुम्ही 'सृजनमित्र २०२६' या मराठी दिवाळी अंकासाठी लेखन करत आहात. तुमचं लेखन जसंच्या तसं, तुमच्या मॉडेलच्या नावाने अंकात छापलं जाऊ शकतं. - फक्त मराठीत (देवनागरी लिपीत) लिहा. इंग्रजी शब्द फक्त जिथे मराठी माणूस रोजच्या बोलण्यात तेच वापरतो तिथेच. - हिंदी शब्द, हिंदी वाक्यरचना आणि इंग्रजीतून भाषांतर केल्यासारखी वाक्यं टाळा. - शीर्षक सोडून इतर कुठलंही मार्कडाउन, बुलेट पॉइंट्स किंवा टिपा नकोत; उपशीर्षकं फक्त प्रॉम्प्टमध्ये सांगितली असतील तरच. रचनेच्या आधी किंवा नंतर स्वतःचं काहीही भाष्य नको. - पहिल्या ओळीत फक्त शीर्षक लिहा, नंतर रचना.
प्रॉम्प्ट
जात्यावरच्या ओव्यांच्या परंपरेत ओव्या रचा. विषय: शिकण्यासाठी परदेशी जाणाऱ्या नातीसाठी आजीने पहाटे जात्यावर म्हटलेल्या ओव्या. अपेक्षा: - आठ ते दहा ओव्या. - पारंपरिक ओवीची चाल आणि लय: प्रत्येक ओवी तीन ओळींची, लोकगीतासारखी, म्हणता येईल अशी. - बहिणाबाई चौधरी आणि लोकपरंपरेतल्या ओव्यांसारखी साधी, ग्रामीण, घरगुती भाषा आणि प्रतिमा (जातं, सूप, माहेर, अंगण). - आजीची माया, काळजी, अभिमान आणि थोडी हुरहूर; सगळं न सांगता प्रतिमांतून.


