लटकाच रुसवा सजणा

सण दिवाळीचा दारी, आले मी माहेराच्या गावानिरोप धाडला कसा हो राया, कामाचा तुम्हाला हेवा!अहो, कशाला धाडता निरोप असा हो सुखाचा चोरुनी ठेवाराया, या की हो... सजना, या की हो, लटकाच रुसवा माझा हा घ्या की हो समजुनी केव्हा!

अभ्यंगस्नानाची पहाट झाली, उटण्याचा घमघमाट सुटलाआरशात पाहता रूप माझं, तुमचाच चेहरा दिसलाचोळी हिरवी अंगी, वरती शालू जरीचा नेसलाकंगण रुणझुण करी, पण कोपरा अंगाचा रिकामा उरलाफराळाचं ताट समोर, पण घास घशाखाली उतरेनाराया, या की हो... सजना, या की हो, लटकाच रुसवा माझा हा घ्या की हो समजुनी केव्हा!

मैत्रिणी जमल्या अंगणात, हसतमुखानं मला छेडिती"का गं बाई तुझी नथ हलते, अन पापणी भिरभिरती?"अंगभर काटा शहारतो जणू, आठवण तुमची येतीदिवाळीच्या या थंडीत सख्या, ऊब तुमचीच हवी वाटतीरांगोळीच्या रंगात माझ्या, प्रीत तुमचीच खुलते नाराया, या की हो... सजना, या की हो, लटकाच रुसवा माझा हा घ्या की हो समजुनी केव्हा!

लक्ष दिव्यांनी उजळली रात, आकाशकंदील डोलतो वारीभाऊबीजेचा सण संपता, पाऊल वळेल आपुल्या दारीपाडव्याची पहाट सजणा, तुमचीच वाट पाहती सारीओवाळणीच्या ताटात माझ्या, हवी तुमचीच मर्जी न्यारीआता नका लावू उशीर असा, जीव माझा हा झुरतोय नाराया, या की हो... सजना, या की हो, लटकाच रुसवा माझा हा घ्या की हो समजुनी केव्हा!

कामाचा बहाणा पुरे आता, घोडा तुमचा वळवा इकडेचोरासारखे हळूच या की, खिडकीचे मी उघडीन कवाडेलाजून चूर होईन मी, अन् सुटतील सारेच कोडेडोळ्यांत माझ्या काजळ काळे, सांगेल गुज ते थोडे थोडेतुमच्या मिठीत विरघळताना, उरेल का मग हा बहाणा?राया, या की हो... सजना, या की हो, लटकाच रुसवा माझा हा घ्या की हो समजुनी केव्हा!